Zweden Info

...de grootste Nederlandstalige website over Zweden

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Vakantie Vakantieverhalen Zomer 2011 - Familie Duijf


Zomer 2011 - Familie Duijf

E-mailadres Afdrukken

Zweden en Noorwegen

Maandag 16 mei 2011 (488 km)

Klik op de foto voor een groter formaat en/of meer foto's!

We zijn al vroeg klaar om af te reizen, daarom vertrekken we om 9.20 uur. Het is geen zomervakantieweer, met amper 12 graden. Via Groningen komen we om 10.50 uur Duitsland binnen. Een uur later, om 11.50 uur passeren we Oldenburg. Bij Raststätte Grundbergsee lunchen we van 12.40 tot ca. 13.00 uur. Het regent inmiddels behoorlijk. De Elbetunnel zien we om even na tweeën en om drie uur zijn we in Kiel bij de  Schwedenkai aangekomen. We gaan even shoppen en wachten daarna tot het inchecken begint. Stipt om 17.00 uur begint het inchecken. Onze hut blijkt op dek 11 te liggen, het hoogste dek. Het is wel even zoeken op deze nieuwe Stena Scandinavica; een wat ongewoon model met enorm veel autodekken en zelfs een open autodek achter op het schip. Wanneer je denkt vanaf ons autodek 3 met de trap in één keer naar dek 11 te kunnen valt dat even tegen. De dekken 10 en 11 zijn met elkaar door trappen verbonden en vanaf dek 9 kun je met één lift naar dek 11, maar voor de rest moet je – om bij voorbeeld bij de restaurant- en winkeldekken te komen – via een ander trappenhuis en een andere lift. Best wel even zoeken, want de plattegronden en aanwijzingen zijn ook niet altijd even duidelijk. Er is draadloos internet (via de satelliet), maar dat is zó traag dat je het journaal met lange tussenpozen in blokjes van 7 seconden moet zien te volgen. Dat gaat ‘m niet worden. Internetradio lukt ook al niet, alleen de Teletekstbrowser doet het enigszins. Klink goed, gratis internet aan boord, maar breedband is het dus niet. We hebben de eerste dinerbuffet- gang vanaf 18.00 uur geboekt. Ander restaurant, andere opstelling. Wel ruime zitplekken, maar vooral het warme deel van het buffet is vergeleken met andere keren wat aan de magere kant. Maar het smaakt allemaal prima. Na het eten even Zweedse Kronen kopen bij de Wechselstube en daarna de winkel in en aansluitend een frisse neus halen; een paar meter van onze hut af kom je op het zonnedek. Die “frisse” neus is letterlijk en figuurlijk: het is best wel frisjes buiten. Op ons dek zijn ook de super-de-luxe hutten met eigen balkon. Misschien daarom dat op de gang Nespresso-automaten staan met “cup-pasjes” ernaast. Na een verse bak koffie gaan we nog even lezen en ergens na middernacht gaan we maar eens slapen.

Dinsdag 17 mei 2011 (338 km)

Om 7 uur loopt de telefoonwekker af. Even later komt de boordradio er achteraan. Om half 8 zitten we aan het ontbijtbuffet en ergens tegen tien voor negen begeven we ons richting autodek. We staan bijna vooraan. De klep gaat in plaats van om 9.00 uur pas ruim een kwartier later open. Via de hoge brug van Göteborg gaan we buitenom richting de E6 naar het noorden. In Kungälv even de weg af voor een beperkte hoeveelheid boodschappen in een héééle grote supermarkt (ICA Stormarknad). We vervolgen daarna de E6 tot Uddevalla, waar we weg 172 inslaan. Tegen het middaguur stoppen we in Hogsäter voor een korte siësta en een lunch. Voorbij Gustavsfors maken we een omweg via een onverharde weg naar Blomskog. Daar stoppen we bij een kerkje aan een meer. Het is inmiddels even zonnig geworden, dat voelt best wel prettig. Via een echte asfaltweg rijden we weer naar weg 172 en vervolgen die tot Årjäng. De Sommarvik- camping ligt buiten de stad en de plaatsen zijn nogal open. Omdat het begint te onweren en te hagelen besluiten we door te rijden naar Glaskogen, om midden in het natuurgebied op de camping van Lenungshammar een plekje te zoeken; dat is wat meer beschut. Het wordt ondertussen weer droog. Na een lange rit over onverharde modderwegen komen we met een deels blauwe, deels modderzwarte camper na vijven bij de camping aan, die dus van 10.00 tot 14.00 uur open is. De caravanplekken verderop in het bos hebben afgesloten stroomkastjes, dus is er geen stroom voor onze kachel. We rijden via een “normale” weg richting Glava en proberen daar een natuurplekje van vroeger te vinden, wat niet lukt. Dan maar door naar Arvika, waar we uiteindelijk na zessen op de camping belanden. Kantoor is dicht, maar je kunt zelf een plekje zoeken en de volgende dag afrekenen. Hier zijn de stroomaansluitingen wel bereikbaar. Er is één servicehus open, dus gaan we daar vlak bij staan. Koken en dit verslag typen doen we in het Sevicehus. Buiten regent het weer. Het weerbericht op de TV belooft voor morgen niet veel beter. Afwachten maar. Vanavond gaan we maar gewoon lekker lezen (“E-readen”) en morgen zien en rijden we weer verder.

Woensdag 18 mei 2011 (162 km)

Wanneer wij gisteren even rond hadden gekeken hadden wij nu prachtig uitzicht op het meer gehad. Het veld waar wij ooit met de kids in de Grote Bevertent stonden is helemaal opgeknapt, met prachtige plaatsen aan het water. Maar goed. We staan zonder wekker om 8.30 uur op in een stralende zon. Die schijnt al uren en heeft de camper flink opgewarmd. Buiten is het nog wel fris, dus ontbijten wij met de schuifdeur open. Nadat we 200 kronen hebben betaald rijden we naar Arvika om boodschappen te halen. Tevens kopen we een sticker voor onze camperruit en nemen een Zweedse campinggids mee. In de laatste staan net iets meer campings dan in de Duitse en Engelse versie. Ook zoeken we in Arvika een autowasbox om Duva Kampa te ontdoen van een dikke ‘Glaskogense” modderlaag. Dat lukt ons pas later op Weg 45, de “Inlandsvägen”. Via weg 45 rijden we naar Stöllet en onderweg eten we een broodje  bij een schitterende picknickplaats. Helaas kunnen we niet buiten zitten, want de zon is verdwenen en daarmee de warmte ook. We rijden een stukje om via Stöllet, want 18 kilometer bezuiden die plaats is een camping met Nederlandse eigenaren. De camping heet “Alevi” en ligt in Fastnäs /Åstrand. Wij worden hartelijk ontvangen en binnen ruim 3 kwartier weten we alles wat we in een week kunnen gaan doen. Wij blijven echter maar één of twee nachten. We zoeken een plekje aan het water en zetten de luifel op. Dat blijkt een goed idee, want daarna gaat het regenen. We eten de macaroni van thuis en vermaken ons met lezen. Internetten op de camping lukt niet, er is iets met het campingmodem. Ach, wij komen de avond wel door.

Donderdag 19 mei 2011 (0 km)

Klik op de foto voor een groter formaat en/of meer foto's!

We willen deze vakantie “ontspannen”, zoals onze oudste zoon dat placht uit te drukken. Vanmorgen lukt dat aardig, want we worden pas om half elf een keer wakker. Het ontbijt wordt daarmee automatisch de brunch. Na een avond en nacht doorlopend regen en harde wind blijkt het nu zonnig en droog. Warm is anders, maar na gisteren neem je overal genoegen mee. De “campingdame” komt vertellen dat na lang sleutelwerk en het opnieuw installeren van een oud modem er nu wel verbinding is met het wereldwijde web. Jenny huppelt derhalve na de brunch voorzien van laptop richting kantoor / kantine. Maar: ook nu lukt het niet om in te voegen op de digitale snelweg. De “campingheer” doorvorst onze laptop en kennelijk is er iets (lan) uitgeschakeld, waardoor de “gewone” kabelverbinding het niet deed. Zal wel gebeurd zijn tijdens de installatie van onze / Paul ’s externe “antenne voor zwakke wifi” die we nu bij ons hebben. Nadat dit verholpen is surft Jenny er op los en doet zelfs nog een BB- boeking. Business as usual…. Later dan gepland, in de loop van de middag, vertrekken we op de fiets naar Ekshärad, een ruim 14 kilometer zuidwaarts gelegen dorp waar de enige fatsoenlijke supermarkten in de omgeving zijn. Fietsen over doorgaande wegen in Zweden is niet gevaarlijk; automobilisten passeren je keurig half of geheel op de linker rijbaan en als er tegenliggers komen wachten ze vaak netjes achter je tot die voorbij zijn. Maar je moet dan wel achter elkaar fietsen en dat is minder gezellig. We ontdekken na enige tijd de “oude” Weg 62 die slingerend naast zijn nieuwe broertje loopt en als toegangsweg voor een paar huizen wordt gebruikt. Dat fietst een stuk gezelliger. Soms houdt ‘ie even op en moeten we de “snelle” weg gebruiken. Een paar kilometer voor het einddoel voelt Nico ineens de oneffenheden in het wegdek wel èrg duidelijk via zijn zadel (dat zelfs nog geveerd is). Ja hoor: een lekke band! De eerste in al onze vakantie(s). Beetje eigen schuld, want vóór de vakantie vertoonde de achterband al een vreemd uitstulping, die thuis na leeglopen en weer oppompen van de binnenband bijna verdwenen was, maar nu toch weer “de kop op stak”. Precies op die plek is er nu dus een lek. Het eerste gaatje in de nog  originele binnenband van 9 jaar geleden met Frans ventiel. Lastiger is het dat je een remblok moet demonteren om de binnenband fatsoenlijk te kunnen nakijken. Uiteindelijk is het lek geplakt, de band weer gemonteerd en zelfs het remblok weer op zijn plek teruggeplaatst, waarna de laatste kilometers naar Ekshärad worden afgelegd. Na de boodschappen in de plaatselijke ICA lessen we onze dorst op een bankje bij de kerk en begint de terugtocht. We zien donkere wolken samentrekken boven de plek waar we heen moeten en de laatste kilometers worden dan ook in een regen- en hagelbui afgelegd. Op één dag zon, regen, hagel en storm; zoiets heet een gevarieerd weerbeeld. Van ons had het best saai mogen zijn: met zonnig, 20 graden en droog waren we ook tevreden geweest. Na terugkeer bij de camper krijgen we in korte tijd weer alle weerbeelden achter elkaar, inclusief regenboog en rond half negen zitten we uiteindelijk even buiten aan de koffie in een laagstaand zonnetje onder een strakblauwe hemel, terwijl om ons heen de “Witte Wieven” verschijnen. Bij elke ademtocht stoten we wolkjes uit, zo fris is het, maar: we zitten in de zon! Tijdens onze tijdelijke verbinding met de digitale buitenwereld vanmiddag zagen we dat het morgen vermoedelijk wel droog zal zijn. Afwachten maar. We breken in ieder geval morgen op om verder Noordwaarts te gaan. Op dit moment (21.50 u.) is het buiten 8 graden; Zomervakantie………. J. Deze dag hebben we 32 kilometer gefietst.

Vrijdag 20 mei 2010 (369 km)

Deze morgen worden we wakker van de wekker en we staan om 8.30 uur op. Tegen tienen zijn wij al klaar om te vertrekken, maar Jenny zit achter de laptop en moet nog even een aanvraag voor een B&B boeking beantwoorden en één andere annuleren. Wij laten in deze vakantie de boekingen gewoon doorgaan, maar laten niet weten dat wij op vakantie zijn. Inmiddels krijgen we wel elke dag een paar telefoontjes en dat is best wel lastig als je op vakantie bent. Daarom gaat Jenny vanavond Paul en Mark bellen om te vertellen dat haar telefoon tot nader order wordt uitgezet. Via de mail zullen we de boekingen wel regelen. Het is dus tegen half elf dat we van deze camping met Nederlandse eigenaren vertrekken. Het zijn zeer gastvrije mensen die er alles voor over hebben om het hun gasten naar de zin te maken. Wij krijgen nog een folder mee over “Rondje Zweden” waar alle Zweedse campings met Nederlandse eigenaren in vermeld worden. In Malung doen we boodschappen en hoewel we deze plaats vaker bezocht hebben is het even zoeken naar een supermarkt. Uiteindelijk vinden we een Hemköp. We vervolgen Weg 45 naar Mora, waar we lunchen aan het water. Ook deze plaats kennen we aardig goed: we hebben er eens geslapen in de buurt van het station en een keer gekookt bij een rozebottelstruik met veel wespen. Ook hebben wij daar eens een vlot gezien met een caravan er op. We besluiten even te shoppen, want er zijn leuke winkels en Jenny heeft een vest nodig. Dat vinden we niet, maar wel een leuk shirt voor Nico. Zo’n Hawaï-achtig shirt wat we ooit bij het “Hoge Duin”  in Frankrijk hebben gekocht, maar dan nu met oude auto’s en VW-T2’s. Heel leuk en Nico krijgt hem van mij alvast voor zijn verjaardag. Inmiddels is het erg warm en zeer zonnig geworden en daar genieten wij van. We vervolgen Weg 45 alsmaar noordwaarts, Östersund is uiteindelijk ons doel voor morgen. Onderweg zien we tweemaal een vos: één doodgereden en één wandelend langs de weg. Bij Ytterhögdal pauzeren we even en overwegen of dit onze nachtplek wordt. Wij hebben hier al eens eerder geslapen met Paul, die toen zo’n mooie duik van de hoge steiger nam, net op het moment dat ik de camera afdrukte. Die steiger ligt er nu (nog) niet en de overnachting kost SEK 50,00. Dat vinden we niet erg, maar we moeten het bij de Turistbyra voldoen en dat zien we nergens. Dus na een korte pauze in de zon rijden we verder over weg 45, de Inlandsvägen. Net voorbij Rätan zien we een natuurcamping. Het blijkt een vrije kampeerplaats met (pomp-) water en “poepdoos”  te zijn, waar je voor SEK 40,00 een nachtje mag verblijven. Gewoon formuliertje invullen, geld in het envelopje doen en dan in de brievenbus. Wij kenden het wel, maar hebben het lang niet meer meegemaakt. Er staan meer kampeerders: twee caravans een camper en een tentje. In de laatste nota bene een gezin met 3 kleine kinderen. Voor wie deze plaats ook eens wil bezoeken: N62.49000 O014.48579. We staan in een mum van tijd in de kampeerstand en Nico kookt/bakt een heerlijke maaltijd, terwijl Jenny in het zonnetje dit epistel schrijft. Nog even en wij kunnen het bekende deuntje (van Grieg) neuriën, want wij zullen straks waarschijnlijk ‘de zon in de zee / het meer zien zinken’. Een ultiem vakantiegevoel!

Zaterdag 21 mei 2011 (101 km)

Om tien over half negen worden we “wekkerloos” wakker. De zon schijnt al weer, maar buiten is het nog frisjes. Ontbijten en opbreken gaat in een rustig vakantietempo maar wel binnen en even na tienen verlaten we deze “Naturcamping”. Leuk om nog een keer terug te komen. We rijden rustig noordwaarts; vandaag is er minder dan 100 kilometer te rijden. Bij de afslag naar Sventstavik stoppen we om 10.40 uur voor een half uurtje funshoppen bij de z.g. “Dollarshopper”, een soort Eurowinkel; alles kost 10 Kronen (ca. 1 $) of een veelvoud daarvan. Om 10 over elf rijden we door en krijgen een paar buitjes regen over ons heen. Maar de zon komt steeds terug. Eigenlijk wilden we in Östersund eerst boodschappen doen bij de “ICA Piraten”, een ICA-winkel in een voormalige treinloods, maar aan de rand van de stad is een groot “Köpcentrum” uit de grond gestampt (waar niet?...), dus bezoeken we eerst de Sÿstembolaget (staatsdrankwinkel) om onze wijnvoorraad op peil te brengen en duiken daarna de ICA Forum in, een knaap van een supermarkt. We besluiten om eerst naar de camping te gaan en daarna te lunchen. Rond enen komen we aan op “Östersund’s Camping”. Er is draadloos internet, maar dan wel via een hotspot voor 40 kronen voor een uurtje of 80 Kronen voor vier uur. Dat laatste klinkt duur, maar goed, het is weekend. We kiezen in eerste instantie voor een kleine plaats, zonder water en afvoer, maar bij de lunch (onder de bomen in de schaduw!) drijven er zó veel muggenwolken voorbij dat we besluiten te verkassen naar een “luxe” plaats die we iets verderop spotten. Nico betaalt snel 140 Kronen voor de 2 nachten er bij en we rijden een paar meter verder naar een grote plek met genoeg grasveld, water en afvoer en –niet geheel onbelangrijk: - in de zon. We hebben inmiddels door waar de grote temperatuurverschillen in de weersvooruitzichten door veroorzaakt worden; zonder zon is het tien tot veertien graden, maar met de zon erbij jaagt de temperatuur omhoog en trekt half Zweden  de korte broek aan. Gelukkig is er op ons nieuwe plekje veel zon. De internetverbinding is lekker vlot en Nico begint maar eens de satellietspullen in elkaar te schroeven en op te zetten en na een paar minuten richten is er voldoende signaal. Dat is hier wel eens anders gegaan, maar toen was er ook geen vrij zicht naar het Zuiden.  Anders was er wel kabeltelevisie, want elke plaats heeft hier een radio- en TV-aansluiting. De vorige keer hebben we hier in Östersund maar gelijk 30 meter coaxkabel gekocht om toch nog wat TV te kunnen bekijken, maar dan zonder Nederlandse ondertiteling. Ondanks de schandalige tariefstijgingen van de laatste jaren van Canal Digitaal is zo’n “recreatiepakket” toch wel handig. Na de avondmaaltijd maakt Jenny een wandeling over de (uitgestrekte) camping en Nico een verslag. Het is nu kwart voor acht en 15,5 graden. Eigenlijk best wel lekker.

Zondag 22 mei 2011 (0 km)

Klik op de foto voor een groter formaat en/of meer foto's!

Vandaag slapen wij eens lekker uit. Daarna aan een brunch buiten in de zon. Heerlijk om zó de dag te beginnen. Daarna luchten en verschonen we ons beddengoed en maken ons campertje een beetje schoon. Een echte rustdag deze zondag. ’s Middags maken we een fietstocht naar het centrum van Östersund, maar alles is dicht, maar de supermarkt vlakbij de camping is open.  Wij zijn namelijk vergeten om ansichtkaarten en postzegels te kopen en te versturen. De reden is de  korte vakantie, dan denk je daar nog niet zo gauw aan, vooral niet in het eerste weekend. Wanneer wij morgen/maandag kaarten versturen, zijn ze er pas als wij al hoog en breed thuis zitten. Dus we denken er over om het maar eens over te slaan. De totale fietstocht is ongeveer 10 km, ook niet echt veel. Maar omdat we heuvel op heuvel af moeten wel van een zwaardere categorie. Jenny blijkt met haar arm niet goed te kunnen fietsen. Niet alleen doet die arm pijn, ook de spierkracht is afgenomen. En spierkracht heb je wel nodig bij een stijging. Bij ons kampement internetten we nog wat, onze uren zijn nog niet op. Er staan nu 3 Nederlanders op de camping, van de 9 kampeerders totaal. We gaan straks lekker uit eten bij een Pizzeria, we hebben er onderweg verscheidene gezien. Voor wie het weten wil: uit eten in Zweden is helemaal niet meer duur. Een standaard pizza kost hier 63 SEK, omgerekend € 6,50.

Maandag 23 mei 2011 (276 km)

De wekker loopt om 8 uur af. Vannacht heeft het nogal vaak geregend, maar nu is het droog. De luifel is nog een beetje nat, die gaat deze keer dus niet droog mee. Om kwart voor tien verlaten we Camping Östersund en volgen de borden richting E14. We komen prompt weer bij de rotonde waar we zaterdag de E14 verlieten en dus ook weer bij het mega- grote winkelcentrum. Ook nu doen we boodschappen met een zo klein mogelijke winkelwagen, want echt veel hebben we niet nodig. In navolging van zaterdag kopen we nu het “dure” brood, dus niet de “Langfranska” of de “Barkis” van 10 Kronen, maar brood dat 2 keer zo duur is. Dat blijkt namelijk veel langer vers en lekker te blijven, dus gooi je ook minder weg. Na gedane inkopen verlaten we dan uiteindelijk Östersund en rijden richting Trondheim. Een  eindje buiten Östersund verlaten we de E1 bij Vaplan en rijden een stuk noordwestelijk over binnenwegen naar een plek waar volgens de kaart rotstekeningen (“Hällristningar”) moeten zijn. Na verloop van tijd komen we bij de parkeerplaats en lopen op een pad naar een beekje waar de rotstekeningen zijn. Onderweg passeren we een plek waar kennis over de omgeving kan worden opgedaan, want een grote groep kinderen van alle leeftijden en volwassenen (die het grote aantal auto’s op de parkeerplaats verklaren) zijn op een weide druk met allerlei dingen bezig. We lopen nog even een hut binnen waar het vergeven is van de elanden- en rendierhoeven met bijbehorende pootdelen. We bekijken daarna de rotstekeningen en proberen een stukje wandelpad te volgen, maar onze conditie is kennelijk een stuk minder dan tijdens de beklimming van de Preikestolen” twee jaar geleden. We keren dus maar weer terug naar de beschaving en komen via mooie binnenwegen weer op de E14 terug. Het is inmiddels zonnig geworden met zo nu en dan een wolk voor de zon, maar we zijn deze vakantie al met weinig tevreden. Zo lang het maar droog is! In Järpe gaan we tanken en ons rustige rijden wordt beloond met een verbruik van 1: 13,85, bijna 1:14 dus. En dat is best wel handig met de Scandinavische dieselprijzen. In het wintersportdorp Åre stoppen we bij  een kerkje uit de 12e eeuw. Na het traditionele rammelen aan de gesloten deur en het obligate rondje om de kerk (“waar zit toch die ingang?”) komen we weer bij de enige deur en zien op een bordje met openingstijden van 8.00 tot 20.00 uur een grote smeedijzeren sleutel hangen, waarmee je de deur kunt openmaken. Mooi interieur! We lunchen bij de kerk en gaan daarna verder richting Noorwegen. Vlak voor de grens zien we rendieren langs de weg lopen. Om drie uur rijden we met 15 graden en een lekker zonnetje de grens met Noorwegen over.

Hier verlaat de familie Duijf Zweden. Als je dit reisverslag verder wilt lezen klik dan hier. Als je meer reisverslagen van de familie Duijf wilt lezen klik dan hier.

 

Nieuwsflits

16-02-2014 - MALÅ - De Zweedse post heeft noodgedwongen brieven met poep verstuurd. Bij het sorteren van de post kwamen medewerkers erachter dat iemand het was gelukt om poep in de brievenbus te doen. Dat meldt The Local. "We vinden soms wel rare dingen in de brievenbus, maar hier had ik nog nooit van gehoord", zegt een woordvoerder. De post besloot de brieven toch rond te brengen, in een plastic tasje en met een briefje erbij. De schatting is dat zestig mensen post met poep hebben gekregen. De Zweedse post heeft aangifte gedaan, maar het zal moeilijk worden om de dader te vinden.